D1 blijft in 1e klasse

Gisteravond, 17 mei, stond voor de D1 de belangrijkste wedstrijd en tevens afsluiter van het seizoen op het programma. Tegenstander was Oranje Wit D2 uit Dordrecht, dat net zoals Audacia D1 op de 11e plaats was geeindigd in de 1e klasse. Inzet van het duel: de winnaar zal ook volgend jaar in de 1e klasse acteren, de verliezer degradeert naar de 2e klasse.

Om 19.00 uur trapten we af op het hoofdveld van VV Zwaluwe in Lage Zwaluwe. De wedstrijd moest immers op neutraal terrein gespeeld worden.
Al snel was duidelijk dat we een fysiek sterkere ploeg hadden, maar de kracht van Oranje Wit lag achterin waardoor het een wedstrijd met weinig kansen zou worden. Om wat meer te creeren werd halverwege de eerste helft de 'kaatsende' spits Bart van Tuyn gewisseld voor de 'lopende' spits Sander van Veggel, helaas zonder direct resultaat.
Kort voor rust viel pas de eerste grote kans te noteren toen Gijs Doornenbal op 'rand zestien' aan mocht leggen voor een vrije trap. Hij schoot de bal net over het doel.
Oranje Wit kon daar vrijwel niets tegenover stellen, vooral door het goede werk van de uitblinkende backs Gijs op 't Hoog en Tim Smolders.
De 0-0 ruststand was daardoor ook zeer terecht.

In de rust werden de puntjes op de spreekwoordelijke i gezet en gewaarschuwd dat Oranje Wit ongetwijfeld wat omzettingen zou doen. Ze hadden immers, in ieder geval, een D1-speler op de bank zitten.
De Dordtenaren legden een veel betere tweede helft op de mat en drongen meer aan, alleen keepte Werner Kastelijn een uitstekend wedstrijd met een knappe redding op een goed genomen vrije trap als hoogtepunt.
Ondertussen liep de wedstrijd, die gekenmerkt werd door veel maar sportieve duels, richting het eind en de krachten vloeiden weg bij beide teams.
En ineens was daar een uitbraak van de D1: Niels Ketelaars speelde de bal in de diepte op Sander van Veggel die toen nog een meter of 40 en drie tegenstanders voor zich had. Maar geen enkele Oranje Wit-speler kon Sander afstoppen waardoor hij een-tegen-een met de keeper kwam te staan en ook nog eens bekwaam afrondde: 0-1!!! Vreugde alom bij de spelers, coaches, ouders en vooral bij jeugdcoordinator Leon Hutten, die van blijdschap zowat het veld in rendde.
Wat restte waren nog ruim tien zware minuten waarin de voorsprong behouden moest worden. De middenvelders en aanvallers liepen zich echter het snot voor de ogen om hun verdedigende werk te verrichtten en ook de verdediging kraakte niet meer, waardoor het bij een 0-1 stand bleef.

Na het laatste fluitsignaal van de jonge, maar uitstekend leidende scheidsrechter was de opluchting groot! Want na een eerste seizoenshelft met 17 punten, gevolgd door een tweede met 0 punten hoefde het eigenlijk niet zover te komen dat deze beslissingswedstrijd gespeeld moest worden.
Gelukkig kon op de toernooien het vertrouwen opgevijzeld worden (1e plaats bij het Dorpentoernooi, 2e plaats bij Spoordonkse Boys en in bijna elke wedstrijd de 'nul' gehouden) en mogen we er gewoon trots op zijn dat we als debutant in de 1e klasse gebleven zijn!

Chapeau jongens!